یکشنبه، تیر ۱۴، ۱۳۸۳

مردم اينجا به طور كلي ملايم و مهربون هستند‏ اما زنها خيلي بيشتر. چيزي كه زياد مي بيني خانم هاي ساري پوش موتور سواره. دوبار تا حالا ترك موتورشون نشستم. اولين بار داشتم مي رفتم كافي نت و آدرس رو درست بلد نبودم. خانمي كه بچه اش رو گذاشته بود جلوي پاش پشت فرمون وايسته ترك موتورش سوارم كرد و وسط راه هم مجبور شد وايسه من كلاهمو كه باد برده بودش برم بيارم. آخر سر هم كه پياده ام كرد اومدنم به هند رو بهم خوش آمد گفت. تو شهري كه هيچ كس رو نمي شناسي اين چيزها غنيمته.
بار دوم هم يه دختر دانشجو بود كه تا وسط هاي راه رسوندم.

اينجا اگه با موهاي مش كرده بياي مردم رو ياد اشغال كشورشون توسط انگلستان مي ندازي. خصوصاَ چون پودر دكولوره وجود نداره و رنگ موي خيلي روشن به هيچ وجه گير نمياد. خيلي كه زور بزنن يه ذره موهاشون قرمز-خرمايي مي شه. خلاصه بعضي هاشون ممكنه زياد ازت خوششون نياد. خصوصا ‌گروه هاي سني بالا.

فيلن.

بايگانی وبلاگ