والا دربارهء اينکه هند با ايران قديم مشترکاتي داره اطلاع زيادي ندارم اما .. راستي ما زماني به همين ملايمت و ساده گيري بوديم؟
هند شبيه يک اقيانوس عميق و تاريکه که تو از تاريکي اش نمي ترسي. بهت اجازه مي ده مثل يک ماهي غريبه به هرجاش سر بکشي و تا هر عمقي رو که خودت مي خواي کشف کني. هند عجيبه... و تو به طرز شگفت انگيزي توي حيرت خودت به آرامش و خوشنودي مي رسي.
*****
هيچ کس براي هيچ کاري هيچ وقت عجله نداره. هيچ موتور يا ماشيني جلوت نمي پيچه. چيزي که توي تهران ديگه داشت پاک ديونه ام مي کرد.
اين عجله نداشتن گاهي وقتا - مثلاْ وقتي منتظر يه امضاي ساده هستي و مجبور مي شي به خاطرش يه روز کامل روپا وايسي - اشکتو در مياره، اما اگه صبوري کني - انگار اين يه امتحان باشه - مورد احترام قرار مي گيري.
