دوست من نگران فرديت من نباش. کارم شايد جالب نباشد، مثل خيلی کارهای ديگرم که شايد اشتباه باشد. اما اين تصميم فرد خودم بود که چند روز اسم وبلاگم رو عوض کنم. اسم خودم رو هم اگر عوض می کردم فرديتم سر جاش باقی بود.
فرديت من وقتی مورد تهديد قرار می گيره که کسی بخواد مجبورم کنه مطابق سليقهء او رفتار کنم، آنطور که او می پسنده لباس بپوشم، جاهايی که ديگران فکر می کنند برايم مناسب نيست برايم ممنوع باشد و خيلی چيزهای ديگر..
می دانی که چه می گم؟ از روسری حرف می زنم ( يا روسری يا توسری رو يادت هست؟ ) از در بستهء ورزشگاه آزادی به روی خودم حرف می زنم.. و اينکه نمی تونم توی شهر خودم دوچرخه سوار بشم.. نمی تونم موتور داشته باشم.. هيچ غلطی نمی تونم بکنم که فرديتم رو نشون بدم.
می فهمی چی می گم؟؟؟

در ضمن اينم آدرس جديد گويا. فردا اسم وبلاگمو می ذارم گويا.