يه جورايی شرم آوره که از کسی به خاطر اعتقاداتش فاصله بگيريم. اما خوب اکثر آدمها اينطوری هستن خصوصاً کسانی که اعتقادات مذهبی شون عميقه، يا برعکس لامذهب متعصب هستند. کلاً اونهايی که از درست بودن عقايدشون مطمئن هستند تحمل خود بودن ديگری رو ندارن. برای همينه که توی جمع دوستانه سعی می کنيم از افکارمون به روشنی صحبت نکنيم. اينطوری روابطمون رو بيمه می کنيم و با دوستامون صرفاً خوش می گذرونيم. اين وسط آدمايی که با وجود اختلاف عقيده با هم دوست می شن و خالصانه محبت می کنن به نظر من خيلی قابل احترامن.
من دوتا دوست اينجوری دارم که هر دو عقايدشون با من زمين تا آسمون فرق داره و ايمانشون به درستی اونها محکم محکمه. منم که می دونين آدميَم که سخت می تونم جلو دهنمو بگيرم ديگه چی بشه. واسه همين از ته دل دوستشون دارم.