چهارشنبه، تیر ۱۱، ۱۳۸۲

بعضی مردها دوست دارند در حاشيه شان باشی.

می توانی گوشهء لپشان خيس بخوری و از شادی شان غلت بزنی. هر وقت نياز داشتی تنها باشی می توانی همراهشان شوی.
چه شادی بزرگی
ما جايی ايستاده ايم از تفکرهامان، که می دانيم نيازی نيست هميشه "باشيم". حتی نيازی نيست گدايی کنيم. به راحتی بر تصويرهای تازه سوار می شويم و به سرزمين ادراک و شهود نو می رسيم و اتراق می کنيم.


بايگانی وبلاگ