چربی شير و می گرفتيم با روغن اسب آبی و يه دونه دندون الاغ که با عسل کوبيديم قاطی می کرديم. آب دماغ تمساح و سيبيل گربه و خال وسط مار و پودر سم بز کوهی بهش اضافه می کرديم. يه کم خون گوسالهء سياه با پشگل پلاتيپوس می زديم تنگش. حالا جوشوندهء شاخ گاو نری که دوتا آدم عاقل رو سوراخ کرده باشه با بوی پای اون آدمای سوراخ عاقل رو می ريختيم و هم می زديم تا غليظ بشه و تبديل به پماد بشه. بعد می زديم به سرمون و روش يه کيسه می کشيديم و می ذاشتيم چند ساعت بمونه. بعدش می رفتيم کله مون رو می کرديم توی نيل می شُستيم و خيالمون راحت می شد که هر چقدر هم پير بشيم، عمرن موهامون سفيد نمی شه؛ اگه پنج هزار سال پيش تو مصر زندگی می کرديم.