دوشنبه، آذر ۱۷، ۱۳۸۲

چشمم انگار چپه چون تلويزوين رو اونورکی چشم زدم، يه هفته س برنامه هاش از اين رو به اون رو شده! امروز راجع به هنر بت سازی ( مجسمه سازی کفار ) برنامه داشت! ديروز يه راز بقای زبان اصلی با زير نويس فارسی داشت. چند شب پيشام يه سريال خيلی قشنگ داشت با بازی های خيلی خوب ( اون پسره که تو زی زی گولو آقای پدر بود اسمش چی بود؟ خيلی هنرمنده. اون بازی می کرد با آتنه فقيه نصيری در نقش يه دختر کر و لال که اونم خيلی قشنگ نقشش رو اجرا کرد )
اينطور که معلومه تمام جهان اسلام هم اگه ماه رمضون عيدشون باشه ايران ساز عزا می زنه. برنامه های تلويزيون توی ماه رمضون امسال ديگه واقعن آخرش بود. از اون طرف تلويزيون عرب ها رو که می گيری می بينی صدتا فيلم جديد خريدن به مناسبت "عيد رمضان" همچين می سوزی که...
آخه چرا با اين همه عزا که برای اين دو جين اوليای خدای دين داريم و تازه سوم و هفتم و چهلمشونم بايد عزا بگيريم ديگه ماه رمضون رو شکل ختم انعام می کنين؟
ديگه بيشتر از اين امکان نداره مردم رو زده کرد، شما چه پشتکاری دارين!




بايگانی وبلاگ