شنبه، خرداد ۱۰، ۱۳۸۲

می دونی؟ تو اين سالها هميشه برای خودم تابلوها رو زدم، برداشتم و يا جاشون رو تغيير دادم. هيچ وقت کسی مانع کارم نشده (ازشون ممنونم) و البته کسی هم نظری نداده به جز اينکه يکبار بابا گفت که سبک منو درک نمی کنه و نقاشی به جز شبيه سازی براش مفهوم ديگه ای نداره. منم ديگه نظر کسی رو نخواستم.
مريخی لطيف و هنرمند خودم با ابراز احساساتش، نظر دادنهاش، و چيزهايی که مستقيم و غير مسقيم ازش ياد گرفتم داره تأثير خوبی می گذاره و باعث پيشرفتم شده. مريخیِ بزرگ رو هم راحت می ذارم که عقايد و احساساتش رو "درونی" داشته باشه.


بايگانی وبلاگ