یکشنبه، اردیبهشت ۲۸، ۱۳۸۲

مردهای ايرانی (شايدم همه جايی يا حتی کرات ديگه ای*) تبحر بی نظيری در پنهان کردن احساساتشون دارن. ممکنه سالها معتقد باشی که تابلوی نقاشی تو رو هيچ وقت نقاشی نمی دونن چه برسه به اينکه دوستش داشته باشن و يه روز وقتی می خوای از روی ديوار برش داری بشنوی که اِ ! بذار باشه بينيم بچه!



*اهل کرات ديگه

بايگانی وبلاگ