دوشنبه، فروردین ۱۷، ۱۳۸۳

فرض کن من تا همين يه خورده پيش از اين نمی دونستم اگه به آدما خيلی نشون بدی که به نظرت جالب هستن بهت اعتماد نمی کنن... معمولاً پسرها ولی يه فکر ديگه هم علاوه بر اون می کنن.. اونوقت فرض کن که من عين گاو زل می زدم تو صورت دوست جديد جون و می گفتم تو چه جالب حرف می زنی بازم حرف بزن.
اصلاً می دونی چيه؟ هرچی آدم دور خودم تا حالا ديدم منظورشونو مستقيم نمی رسونن.. واسه همينم زياد پيش مياد سوء تفاهم.

برا من فقط اينجوريه؟ ديگه کی اين مسئله رو داره؟



بايگانی وبلاگ