شنبه، خرداد ۲۸، ۱۳۸۴

من از مردم خودم نا اميدم. صد رحمت به اين اجنبی غارتگر و هزارتا چيز ديگه که حداقل حرف درست رو می زنه. گيرم واسه منافع و هر کوفت و زهرمار ديگه‌ای.احترام به تصميم هر کس به جای خود، اما من شديداْ نا اميد و عصبانی‌ام.
حالا که نشد تحريم کنيم، و هی گفتيد بعد از تحريم برنامه تون چيه و چکار مثلاْ‌مي خواين بکنين.ببينم بعد از رای دادن شما برنامه تون چيه.
گرچه خودم می دونم. هيچی.

بايگانی وبلاگ