چهارشنبه، تیر ۰۱، ۱۳۸۴

قضيهء انتخابات و دعوای تحريمی‌ها و معينی ها تقريباْ‌ موج اولش تمام شده اما من تازه رسيدم خونه و بهتر می تونم بنويسم می‌خوام اين نکته رو جا نندازم. یکی از همين خانم های فهيم معينی چند روز پيشش تو وبلاگش نوشته بود: حالا ديدين اينترنت تو جامعهء ايران چندان تاثيری نداره؟ (نقل به مضمون) اما بعد که ميبينن احمدی نژاد اومده بالا به جای اينکه يه کم به فقط يه کم به مغز مبارک فشار بيارن که دليلش چی بوده، آيا مردم گول تواضع نمايشی و سادگی احمدی نژاد رو خوردن، يا تقلب شده؟ يا حرف خودش رو به ياد بياره، ميپرن سراسيمه و پرخاشگرانه به طرفداران تحريم که فلان و بهمان و تقصير شماست.
يه عده از اين معينی ها البته تقصير ندارن دورهء اولی که خاتمی اون همه رای آورد و همهء مردم شديداْ مشتاق بودن و اميدوار و هيجان زده، اينا به سن رای دادن نرسيده بودن و چنان اين ناکامی روشون اثر گذاشته که حالا فکر می‌کنن هر کی رای نداده چيز بزرگی از دست داده و دستی دستی معين به اون گلی رو داده احمدی‌نژاد گرفته.
شما که خوب در زمينه سواد سياسی و منطق و فهم و ...تون بلدين داد سخن بدين یه کم اخبار هم بخونين بد نيست. نظامی‌ها به شدت و آشکارا و به همراهی شورای نگهبان عملاْ چيزی از انتخابات با مفهومی که ميشناختيم به جا نگذاشتن. ديگه کروبی کبريت بی خطر هم از تخلف در انتخابات صداش در اومد. خوب شد ما خودمونو سبک نکرديم و کاری که به نظرمون درست بود کرديم. خوشحالم که رای ندادم و به رفسنجانی هم رای نميدم.حتی اگه ميدونستم اينکار باعث ميشه مادر و پدر و بقيهء عزيزانم و خودم وقتی به ايران برمی گردم سختی کمتری بکشيم باز هم رای نميدادم. اما اينطور فکر نمی‌کنم.


‌***


ميدونم رنگ لينک ها اذيتتون ميکنه. اما من ديگه خونه اينترنت ندارم و آدرس اطلس رنگ توی اون بود و گمش کردم. ميشه راهنمايی و در صورت امکان ياری کنين که من رنگ اينا رو عوض کنم؟

بايگانی وبلاگ