تو يه جمع جديد که وارد می شم، برای اينکه فکر نکنن خودمو گرفتم، سعی می کنم حرف بزنم حتماً. بعد گاهی حرفها مال خودم نيستن، اون وقت ديگه خودم نيستم.. و در اين حالت دائم از حرفايی که زدم پشيمون می شم.