پنجشنبه، فروردین ۰۷، ۱۳۸۲

کاش زنده می موندی. کاش..



دلم آشوبه دلم به هم می خوره... اين دنيا کثيف اگر نباشه پر از کثافته.. حالم از آدمهايی که انقدر راحت می کشن به هم می خوره... عکس نوزاديش ديونه م می کنه.. عکساش ديونه م می کنه.. می تونست دور از اين همه دغدغه راحت تو کشور خودش زندگی کنه نه ؟ می تونست پير بشه بی خبر از اين فجايع... مثل من، مثل تو مثل همهء ما ، اکثريت خود شيفته !


اين زمين بيچاره به تو محتاج بود، به آدمی به بزرگی تو. به آدمی به اندازهء تو انسان.

بايگانی وبلاگ