پنجشنبه، اسفند ۱۵، ۱۳۸۱



يه زمانی اينجا رو خيلی دوست داشتم.... اما الان تنها چيزی که می خوام اينه که ول کنم و فرو برم.. خودم رو می شناسم. اين ها حالت های ناپايدار من اند. پس صبر می کنم. شايد باز نسيم الهام بخشی از بالای ديوار بگذره. شايد باز بتونم اينجا رو دوست داشته باشم.


بايگانی وبلاگ