یکشنبه، اردیبهشت ۰۷، ۱۳۸۲

آه ای پروردگار من ، مرا ببخش.. خام بودم و جوانهء اميد در دل می شکفتم. مرا ببخش که گمان خام می بردم ....
کاش آنروز ژاژ خاييده بودم و دندانم شکسته بود و به دندانپزشکی می رفتم و در راه تصادف می کردم و زانويم زخم می شد اما به پای صندوق های رأی نمی رفتم.. آه خداوندا من به خود کروبی هم رأی دادم.. آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه بزنيد! بزنيد اين گوجه فرنگی های گنديده را به سر و صورتم که بسيارحقم می باشد!


بايگانی وبلاگ