منم می خواستم همينو بگم:
الان داشتم عکس ها را نگاه می کردم. من هم اميدوارم که اين جنبش فرجامی خوش داشته باشد. نه مثل جنبش 18 تير. امکان ديگری هم جز اين وبلاگ در اختيارم نيست. فکر کردم اين فکر را به سر همديگر بياندازيم که مسئله احمد باطبی دوباره تکرار نشود. احمد را فقط از روی عکس شناسايی کردند و به اين دليل زندگی احمد به جهنمی مبدل شد.عکسهای علنی بچه ها را پخش نکنيم. صورت ها را محو کنيم که شناسايی نشوند.احمد باطبی و عکس او سمبلی از آزادی شد. اما ما به خود اين بچه ها بيشتر احتياج داريم. زندگی عزيزانمان را پاس داريم.