پيشانی ام که مماس می شود با آب
فکر می کنم اگر صخره ای بود کنار آبشاری رويش جلبک می روييد
... لااقل

می توانستم ريشه ای را در شکستگی هايم جا دهم
واز دل فرسايش خود گياهی برويانم