چهارشنبه، مهر ۲۵، ۱۳۸۶

کاش وکيل بودم، يا گردن کلفتی داشتم و يا با آدمهای زيادی متحد بودم تا بتوانم بگويم: علت مرگ زهرا بايد روشن شود و عاملين قتل -بله قتل- او محاکمه و مجازات شوند.
کاش می توانستم اعلام کنم که تا زمانی که عاملين قتل زهرا به مجازات خود نرسند دست از پی گيری بر نمی دارم..
به مردمی فکر می کنم که بعضی هاشون مثلاً دوست و آشنای خودم هستن.. اونهايی که از مرگ زهرا خبردار نمی شن و اونهايی که اگر بشنون حداکثر چند لحظه نگاهت می کنن و نچ نچ... بعد فکر می کنم، خودم چه کار می کردم اگر ايران بودم؟ حاضر بودم پی دستگير شدن رو به تنم بمالم؟
سوخته ام. بد جوری...
در همين رابطه:
خيلی عصبانی و بيچاره م...

بايگانی وبلاگ