اين يک حقيقته که مراقبت از ديگران و محبت افسردگی رو ازمون دور می کنه. من بهش می گم خوراک رسانی دوطرفه.
اينايی که به درد مردم اهميت می دن درواقع دارن به خودشون خوبی می کنن چون چه بهش فکر کنيم چه نه اين خودمون هستيم که آرامش می گيريم آخرش. افسردگی چيزيه که از فکر کردن زياد به خودمون و مشکلاتمون بهش دچار می شيم.
درست به همين دليل بود که امروز وقتی برام يه کاسه انجير آورد فهميدم يه قدم بزرگ با افسردگی فاصله گرفته. تازه، خودش رفته بود خريده بود و خيليم خوب شسته بودشون.

بالاخره يه روزی زندگی روی آروم و خوبش رو به هر کسی نشون می ده مگه نه ؟