قبول. بالندگی درد بسيار دارد.* و هر چی ياد گرفتيم با درد و اشک ياد گرفتيم. اما ديگه هر چيزی حدی داره. يه نفسی هم بايد آدم بکشه.
اگه تلاش کنی که به يک رابطهء خوب برسی که خودخواهی نيست.
رابطهء خوب چيه ؟ چه مشخصاتی داره ؟ وقتی هيچ کدوم از دو طرف ناراحتی اون يکی رو نمی خواد ، و راحتی و آرامش او براش به همون اندازه مهمه که آسايش خودش، می شه گفت يک ارتباط ارزشمند ايجاد شده.
خود خواهی گاهی عين ديگر خواهيه. به نظر من هيچ اشکالی نداره که توقع داشته باشيم عزيزانمون نخوان اشکمون رو در بيارن. البته سوء تفاهم و اشتباه حسابشون جداست.
کسی که برای خودش ارزش قائل نباشه ، نمی تونه به ديگران ارزش بده.

.

* از کتاب ئی چينگ