وبلاگ اميد علم دار ميلانی رو برای اين دوست دارم که می تونم از وحشتناک ترين چيزهايی که تا به حال ديده ام و شنيده ام تحليل های کاملی درِش بخونم بدون اينکه خودم احساس ناکامی وناراحتی شديد کنم.
يک دليلش شايد اين باشه که آقای ميلانی بيشتر بررسی می کنه تا قضاوت و اين ويژگی رو از وقتی کتاب های ميلان کوندرا رو خوندم بهش علاقمند شدم.