دوشنبه، مرداد ۲۸، ۱۳۸۱

کاش می دونستم چجوريه که نمی دونی دزدی دزديه حتی اگه عکس نصفه نيمهء ديجيتالی يه تابلو باشه. شايدم می دونی..
کاش می دونستی هر بار ناخن های ديجيتاليت رو زير پوستم کشيدی خودت هم سهمی از خراش های من داشتی. اگرچه انقدر پوست کلفت باشی که حس نکنی. و سهمی از خالی شدن دلم هربار که به اثر هنريت/م نگاه می کنم.

بايگانی وبلاگ